مقالات تخصصي تاسيسات



موضوع مقاله

انواع سيستم هاي گرمايشي براي فصل سرما :

متن :

گرمايش از طريق حرارت مرکزي
متداول‌ترين نوع روش‌هاي گرمايشي استفاده از سيستم‌هاي حرارت مرکزي مي‌باشد که فقط حرارت مورد نياز ساختمان را در فصول سرد تامين مي کند. با ساخت ساختمان‌هاي بزرگ استفاده از وسايل حرارت موضعي نظير بخاري ها مشکلات زيادي را به همراه داشته است که براي حل اين مشکلات از سيستم هاي حرارت مرکزي استفاده مي شود.
در سيستم حرارت مرکزي، حرارت توليد شده توسط يک سيال (عموما آب گرم يا بخار) از طريق وسايل پخش حرارت نظير شوفاژ، فن کويل‌هاي زميني، يونيت هيتر و کنوکتور در فضاهاي ساختمان توزيع مي شود اما اين توزيع در فضا به صورت يکنواخت نمي‌باشد به عکس در ساير وسايل پخش حرارت نظير پکيج‌ها، فن کويل‌هاي سقفي توزيع حرارت به صورت يک نواخت مي باشد.

مزاياي سيستم حرارت مرکزي:
 - احتياجي به مجراي خروج دود در محصول و تعبيه دودکش درديوار، سقف، پشت بام منازل ندارد.
 - صرفاً مي‌توان با دسترسي به انشعاب گاز، ضمن رعايت دستورالعمل سازنده و استانداردهاي مربوطه، امکان استفاده از گرماي مطبوع آن را فراهم کرد.
 - صرفه‌ي اقتصادي آن نسبت به بخاري‌هاي برقي و گازي بالاتر است.
 - مشکلات ناشي از نصب نادرست دودکش‌ها که خفگي براثر گاز منوکسيد کربن را به همراه دارد در اين سيستم وجود ندارد.


گرمايش با شومينه:
شومينه جزو قديمي‌ترين و در عين حال مدرن‌ترين سيستم‌هاي گرمايشي است که نسبت به ساير وسايل گرمازا شکل و شمايلي لوکس‌تري دارد و مي‌توان آن را با هر سبک و نوع دکوري که در ساير اجزاي منزل خود از آن استفاده مي‌کنيد، هماهنگ کرد. اين روش عمدتا براي گرم کردن خانه‌هاي مسکوني و يا ويلاها مورد استفاده  قرار مي‌گيرد.

از معايب اين سيستم:
 - گرمايش ساختمان تنها توسط شومينه مجاز نبوده و معمولاً با ساير سيستم‌هاي گرمايشي ساختمان همراه بوده اين روش يکي از روش‌هاي فانتزي بوده و نمي‌تواند توزيع مناسب گرما را انجام دهد.
 - هر شومينه نياز به لوله کشي گاز طبيعي، دودکش مجزا و تأمين هواي احتراق مناسب دارد، مانند بخاري و پکيج در ساختمان‌هاي با تعداد آپارتمان‌هاي زياد، تعداد دودکش‌ها نيز زياد خواهد شد و محدوديت‌هاي اجرايي را به دنبال خواهد داشت.
 - خطر نشت گاز خام و نشت گاز منو اکسيد کربن (CO) به داخل فضا، همچنين خطر کمبود اکسيژن محل نصب وجود دارد ضمناً به دليل اينکه بخشي از شعله مستقيماً به داخل محيط وارد مي شود کثيف شدن سطوح داخلي ساختمان، ديوارها، پرده‌ها و غيره را به دنبال دارد.


گرمايش از کف در ساختمان
سيستم گرمايش از کف در مقايسه با ساير سيستم‌هاي حرارتي نه تنها در صرفه جويي و بهينه سازي مصرف انرژي بلکه در مورد رفاه و آسايش ساکنان ساختمان‌ها داراي نقاط قوت بسياري مي‌باشد. در سال‌هاي اخير، اين سيستم در کشورهاي اروپايي و آمريکايي بسيار متداول شده است و دليل اين گسترش روزافزون بهينه بودن مصرف انرژي، توزيع يکسان گرما در تمامي سطح و فضا و دوري از مشکلات موجود در ساير روش‌ها، به عنوان مثال سياه شدن ديوارها ، گرفتگي و پوسيدگي لوله ها و... مي‌باشد.

مزاياي سيستم گرمايش از کف:
 - ثابت بودن حرارت و استفاده از منابع حرارتي مختلف
 - صرفه جويي در مصرف سوخت
 - هواي پاکيزه تر و خشک نشدن هوا به علت وابسته نبودن سيستم گرمايش از کف به گردش هوا (بر خلاف سيستم هواي اجباري) ذرات گرد و غبار در فضاي خانه پراکنده نمي‌شوند. تابش همچنين تا حد زيادي باعث‌کاهش در گسترش ديگر ذرات موجود در هوا مانند گرده‌ها مي‌شود.
 - سبکي وزن ساختمان، افزايش ارتفاع اتاق‌ها
 - آسايش و آرامش در بالاترين حد ممکن
 - آزادي عمل در دکوراسيون داخل منزل
 - تميزي ديوارها و اثاثيه منزل
 - هزينه‌ي نگهداري پايين. گرمايش از کف قطعات متحرک بسيار کمي دارد. در اين سيستم هيچگونه فن يا بادزن که نياز به تعويض داشته باشد وجود ندارد.همچنين هيچگونه کانالي جهت تميز کردن در اين سيستم نمي باشد.
اين سيستم مي‌تواند به وسيله منابع انرژي مختلف مانند گاز، گازوييل، الکتريسيته، زمين گرمايي، خورشيدي و چوب به راحتي کار کرده زيرا تنها چيزي که اين سيستم نياز دارد آب گرم است.

معايب سيستم گرمايش از کف:
گرمايش از کف نيز همچون سيستم‌هاي ديگر مشکلات خاص خود را داراست اين درحاليست که اکثر اين مشکلات قابل حل مي‌باشد.

 - عدم اعمال تغييرات در کف ساختمان
به دليل کف خواب بودن سيستم گرمايش از کف و عدم استفاده از اتصالات در لوله هاي کف خواب پس از اتمام کف سازي ديگر نمي توان در کف ساختمان تغيير ايجاد کرد.
اين درحاليست که تغييرات جزئي و کوچک را مي‌توان انجام داد وبه طور کلي تغييرات در کف به ندرت انجام مي‌گردد.

- سوختن کف پا يا داغ شدن بيش از حد کف
اين مشکل بخاطر کم تجربگي مجري سيستم يا نادرستي طراحي سيستم مي‌باشد.
درصورت طراحي و اجراي صحيح گرمايش از کف، شما در کف ساختمان هيچ گونه داغي احساس نخواهيد کرد. چون حرارتي که در کف ساختمان وجود دارد از حرارت بدن کم‌تر يا برابر است.
حرارت گرمايش از کف را مي‌توان در زمستان بين 25 تا 35 درجه بسته به سردي هواي بيرون توسط ترموستاد اتاقي تنظيم نمود.


بازگشت
مطالب مرتبط با این مقاله

•  آشنايي مختصر با اير واشر
•  آموزش جمع کردن گاز کولر گازي (پمپ دان کردن)
•  تصفيه آب به روش سيستم تبادل يوني
•  بررسي تجهيزات يک موتور خانه
•  طرز کار پمپ گريز از مرکز
•  اصول انخاب پکيج
•  تفاوت داکت اسپليت هايسنس با داکت اسپليت گودمن
•  سرويس و نگهداري موتور خانه
•  تاريخچه‌ي تهويه‌ي مطبوع
•  مزاياي چيلر تراکمي نسبت به جذبي
•  شير انبساط
•  انواع عايق‌هاي مورداستفاده در منزل
•  چگونه يک آبگرمکن را تعمير کنيم؟
•  معيارهاي خريد يک آبگرمکن مناسب
•  اجزاي اصلي چيلر

دانستنيهاي فني و تاسيساتي : گردآوری گروه تهویه مطبوع مهاجر